2008/Jan/13

ฉันเห็นลางมรณะ.....

เห็นตั้งแต่ตอนได้รับโปรแกรม  ตอนนี้แม้รีเสิร์ชซึ่งแลกมากับการอยู่หน้าจอคอมอย่างติดต่อกันมาทั้งอาทิตย์นั้นจะเสร็จแล้วก็ตาม   ก็ยังเห็นลางร้ายอยู่

บางทีการที่อาจารย์สั่งให้รีเสิร์ชในคอม ก็อาจจะเพื่อให้เด็กอยู่กะคอมจนเบื่อ-เกลียด-เอียนคอมไป  จะได้ไม่ต้องแตะมันอีกตลอดโปรเจ็กนี้

ขอแสดงความดีใจกับอาจารย์ คุณทำสำเร็จแล้ว  ดูเหมือนว่าต่อไปนี้เราคงได้แตะคอมเฉลี่ยอาทิตย์ละ1-2ครั้งแน่ๆ  แต่อนิจจา เกิดความปุจฉาเล็กๆในใจ

 

แล้วเราจะกลายเป็นอีเนิร์ดบ้างานรึไม่

เราจะกลายเป็นคนที่ทำงานให้เสร็จไปโดยไร้ความสุขรึป่าว

 

เทอมที่แล้วเราเคยตั้งปณิธานไว้ว่า เราจะทำงานและเรียนไปชิวๆ ทำตามกำลังตัวเอง  ทำแล้วให้ตัวเองสนุกกะมัน ไม่หวังผลสำเร็จ  พบว่าทำได้ด้วย  จะมีมาสติแตกเอาตรวจครั้งสุดท้าย  แต่โดยรวม เราถือว่าเราทำได้  เราเอาชนะความใฝ่สำเร็จของตนได้

แล้วตอนนี้ แม้เราจะพูดกับตัวเองว่ามันออกมาไม่ดีก็ไม่เป็นไร  แต่ก็ชักคิดแล้วว่า  มันจะไม่เป็นอะไรได้ยังไง ถ้าเราทำงานโดยไม่มีไฟ ไร้ใจ ไร้สุข  แล้วผลดันห่วยอีก

 

เพิ่งได้อ่านเรื่องAria มีเพื่อนเรคอมเมนต์มาว่าอ่านแล้วชีวิตเปี่ยมสุข  ชีวิตประจำวันคือสิ่งมีค่า

อ่านแล้วก็รู้สึกอย่างนั้น อิจฉานางเอกที่ได้มีชีวิตแสนสุข  พายเรือไปวันๆ ชมความงามไปเรื่อยๆ

หรือจริงๆแล้ว  ชีวิตทุกคนแสนสุข แต่ดันไม่มองให้สุขเอง

คิดดูสิ วันๆเอาแต่ดราฟงาน  ชมธรรมชาติและสิ่งที่จินตนาการมนุษย์กลั่นกรองออกมา โห!

 

มีประโยคนึงที่นางเอกพูดแล้วเราชอบมากๆ(จำเป๊ะๆไม่ได้ แต่เนื้อความประมาณนี้)

คือมันพูดถึงสะพานที่เห็นวิวแล้วสวยมากๆ แต่มันเป็นสะพานให้นักโทษเดินข้ามไปเข้าคุก  นักโทษทุกคนจึงถอนหายใจที่จะไม่มีโอกาสได้ดูวิวนั้นอีกแล้ว  

"คนเรานี่ก็แปลกนะ ทั้งๆที่มีธรรมชาติที่สวยงามให้ดูทุกวันแท้ๆ แต่ก็ยังถอนหายใจ"

 

นั่นสิ  ทั้งๆที่โลกมีสิ่งสวยงามขนาดนี้ แต่คนเรายัง"ถอนหายใจ" 

ถอนหายใจคือการเอาชีวิตส่วนนึงออกไปรึป่าว  เพราะลมหายใจคือชีวิตรอดของคนเรา  แล้วจะถอนมันออกไปทำไม

เราควรสูดลมหายใจลึกๆให้เต็มปอดดีกว่าไหม  สูดลมเข้าไปเพื่อสะสมไว้เป็นชีวิตที่เราจะอยู่รอดต่อไปได้ยาวนาน

ในหนังสือธรรมะ หรือจะคลาสเรียนโยคะหรือสุขภาพไหน เค้าก็บอกให้หายใจเข้าออกลึกๆ  บางทีนั่นอาจแทนความตั้งใจในการใช้ชีวิตให้คุ้มค่าและยาวนานของคนเราก้ได้นะ

 

เขียนมาจนจบตอนนี้ เราเองก็ยังไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นยังไง  จะทำใจกับงานได้มั้ย 

ตอนนี้ เราก็ทำได้แค่ "หายใจ"เข้าไปให้เต็มที่เท่านั้นแหละ

 

ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
ก็คือคนเราละเลยสิ่งที่สวยงามที่อยู่ใกล้ตัวของเราไป
การชื่นชมสิ่งสวยงามธรรมชาติไม่จำเป็นต้องออกเดินทางเป็นแสนกิโล แค่หยุดชื่นชมสิ่งเล็กๆที่รายล้อมรอบตัวในชีวิตปกติที่แสนวุ่นวายก็พอแล้วใช่ไหมครับ แล้วก็เลิกถอนหายใจท้อแท้ด้วยสินะครับ ให้ข้อคิดมากๆเลย

คุณA la modeเขียนได้เป็นตัวเองมากเลยครับ ชอบอ่ะ

และอีกข้อคนเรามักจะเป็นเช่นนี้ ต้องอาศัยแรงกระตุ้นชี้ให้เห็นเสมอๆ หรือไม่ก็ควรมีอานิสงค์อันแรงกล้าที่จะฝันฝ่าปัญหา

"เราจะกลายเป็นคนที่ทำงานให้เสร็จไปโดยไร้ความสุขรึป่าว" ชอบตรงนี้ด้วยน่าคิดมากเลยที่เดียวครับ

ขอบคุณนะครับ
big smile big smile
#1  by  ใบไม้นักเขียน At 2008-01-13 23:51, 
ทำแล้วให้ตัวเองสนุกกะมัน ไม่หวังผลสำเร็จ
-----
น่าจะหมายความว่าไม่ได้หวังเกรด ไม่ได้หวังว่าใครจะมาชอบ มาชม เกรดเริ่ด แต่ทำ "เอามัน"ใช่ป่ะ?
เราว่านั่นก็เป็นความสำเร็จนะเว่ยจะว่าไป สำเร็จในการปลดแอกตัวเองจากการกังวลเรื่องเกรด เรื่องข้างนอกทั้งหลายที่ทำให้เครียดน่ะ
ใช่เลย
ทำเอามันนั่นเอง!
---
Passion
is
The Reason
---
ใช้ชีวิตแบบกรอยๆ
เรียนแบบกรอยๆ
มันโคตรกรอยเลยว่ะ
ต้องมี Passion เพราะมันคือ
Reason
.
.
.
to
live
...
มันส์ พะยะค่ะ big smile
#2  by  siamesekid At 2008-01-13 23:53, 
กูเคยทำอย่างนั้นได้เมื่อเทอมก่อน ชีวิตแฮปปี้ในทุกวัน เพราะทำอย่างอย่างชิวๆ

แต่ตอนนี้ไหงกูกลับกับมึงวะ กูกลายเป็นคนคิดเยอะ สมองรกไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

เมื่อถอนหายใจไหล่จะห่อ ทำให้รู้สึกถึงความท้อแท้ไง

เฮ้อ
#3  by  buffy At 2008-01-14 00:11, 
เฮ้ย แกก็อย่าไปมี"ความสุขบนความทุกข์สิ" ไม่รู้แกจะเข้าใจรึเปล่าแต่จะอธิบาย ก็ในเมื่อแกคิดแล้วทุกข์แกจะมั่วแต่ไปคิดทำไม มีความสุขหรอที่คิดไอ้เรื่องทุกข์ๆอ่ะ(หัดทำตัวชิวๆอย่างเค้าสะบ้าง )double wink
ว่าแต่เรื่องถอนหายใจนี่ทำเอานึกถึง ซอดองโย แหะ เพราะนางเอกถอนหายใจ พระเอกเลยบอกว่าเดี่ยวแผ่นดินยุบนะ+ไม่ได้แต่งกันแล้วโทษพระเอกไม่ได้นะ ...เหอๆsad smile แต่เห็นด้วยที่ว่า เราทำได้แค่หายใจเข้าไปให้เต็มที่เท่านั้น...เพราะฉะนั้นสู้ๆcry
#4  by  Little Owl At 2008-01-14 08:25, 
กูเป็นของกูแบบนี้มานานแล้ว และไม่รู้ตัวด้วยว่า กูจริงจังหรือกูชิวเพราะกูชินชา แต่กูก็คาดหวังผลเหมือนกันนะ
เวลาเหนื่อยๆมันก็เฝดบ้าง บางทีอาจเพราะกูคิดจริงจังกับมันมากเกินไปก็ได้ แต่ว่านะสหาย เวลากูชิวแล้วกูชอบรู้สึกผิดว่ะ งานไม่เดิน กูเลยต้องจริงจัง เอ๊ะ งง
#5  by  pronua At 2008-01-14 11:38, 
เฮ่ยยยยยยยยยยยยย...!!??
#6  by  iDoi* At 2008-01-14 14:06, 
เทอมนี้กูค่อนข้างตั้งความหวังไว้สูงนะ แต่ก็คาดว่าคงทำไม่ได้อีกเหมือนเคยล่ะ ต้นเทอมก็แรงดีอยู่หรอก แต่พอเรียนๆไปแล้วมันก็แผ่วปลายว่ะ

แย่

ไม่เห็นเกียวกับเอนทรี่มึงเลย แต่เอาเหอะ กูแค่เข้ามาบ่นเฉยๆ
#7  by  Lover Boy At 2008-01-14 16:34, 
ที่ชั้นรู้แน่ๆ คือถ้าแกยังเรียนคณะนี้ต่อไปเรื่อยๆ
ซักวันแกต้องบรรลุธรรมโดยแท้

เดี๋ยววันหลังเอาหนังสือธรรมะเล่มนึงไปให้อ่าน ชอบมากๆ
แกอ่านแล้วอาจจะปิ้งอะไรใหม่ๆ
#8  by  pikachan (124.121.211.166) At 2008-01-14 19:23, 
เฮ้อ.........
เข้ามาถอนหายใจ
#9  by  mutsuki At 2008-01-14 22:28, 
ไม่รู้ว่ามีเรื่องกลุ้มใจด้วยนะเนี่ย (ไอ่เราเอาแต่ใช้งานน้อง --')

พี่คิดว่าเข้าใจนะ สภาวะที่น้องเป็น การที่คนที่มีไฟ+มุ่งมั่นในการทำงาน แล้วต้องมาอยู่ในที่ที่ "ไม่ใช่" และคิดไปว่าจะทำชิวๆกะงานนั้น สุดท้ายแล้วก็เป็นทุกข์ เพราะเรากำลังทำลายทำธรรมชาติการทำงานของตัวเองอยู่...
พี่ก็ไม่ได้ดีเลิสมาจากไหน แต่อยากจะบอกแนวทางว่า
ทำวันนี้ให้ดีที่สุด เมื่อวันหน้าเราจะเลี้ยวออกจากเส้นทางนี้ เราจะได้เอาไปเป็นประสบการณ์อมยิ้มกับลูกกับหลานได้ว่า ตอนนั้นเราสุดๆแค่ไหน....อะไรประมาณนั้น
#10  by  คาโตเน่ At 2008-01-15 20:35, 
กำลังอยู่ในช่วง

"ไร้ไฟ ไร้ใจ ไร้สุข" กับการบ้าน

เซ็งตัวเอง.. งานมันก็อยู่ของมันเฉยๆ

เซ็งอาจารย์((ที่สุด!!)) สั่งงานไม่เคลียร์
#11  by  [PiNPiN] At 2008-01-23 12:57, 

<< Home