โอ้ว  สอบ(เกือบ)เสร็จแล้วฮ่า  หมดทุกข์หมดโศกซะที

โปรเจ็คก็คืนมาแล้ว2งาน  คะแนนห่วยหมดเลย 55+  แต่ไม่เครียดอะไร  เกรดคือภาพลวงตา  ว่างๆเดี๋ยวถ่ายรูปเพลตมาประจาน  คิกๆๆ

 อนึ่ง  ผลพวงจากช่วงสอบนี้  ทำให้เราผลิตรูปวาดเล่นออกมาได้มากมาย  มากกว่าที่วาดรวมกันใน1เทอมอีกแน่ะ ต๊ายตาย ชิวจังค่ะ

 อารมณ์ติสแตก  อยากวาดรีลแบบดิบๆ  แต่อนิจจา  มันไม่เห็นจะใกล้เคียงต้นแบบเลยเว้ยเฮ้ย

http://img.photobucket.com/albums/v629/Alamode/42-16908965.jpg  เครดิตไปเอามาจาก www.corbis.comนะจ๊ะ

วู้ว อันนี้ก็ติสแตก  สื่อว่าอีสาวนี้คือนังหนูกุหลาบที่หยอกล้อกะผีเสื้อ(เรอะ)  พอยท์หลักคืออยากลองสีที่ไม่เคยลองนี่ล่ะ  สีฟ้าcyanนี่มันมาแรงจริงๆพับผ่า

ชะฮะ ยังฟ้าแสบตาอยู่ ชอบจริงจัง  เนื้อหาสาระไม่มีอะไร  อยากวาดมูฟเมนท์ใหม่ๆ  ทำไมอีนี่มันละม้ายญาติอิทในอดัมแฟมิลี่วะ

อันนี้ลองโปรแกรมSAI  คลำใช้อย่างโง่วๆ เพราะอ่านภาษาต่างด้าวไม่ออก  เส้นมันเยี่ยมเฉียบจริงค่ะคุณพี่  ใครยังไม่มีก็ไปลองดูซะ  แต่การลงสีมันคล้ายๆโอซี  เลยไม่ถนัดว่ะ  ห่วยเลย

http://img.photobucket.com/albums/v629/Alamode/oricolor.jpg

ช่วงนี้ชีวิตก็ไม่มีสาระอะไร  มีแต่ไอ้นั่นไอ้นี่เข้ามาวุ่นวายเต็มไปหมด  ปิดเทอมชิทแดมอะไรกันน่ะหา

พูดถึงการคืนเพลตหน่อย  มันเป็นอะไรที่นานาจิตตังจริงๆแฮะ  เราชอบ เพื่อนชอบ แต่อาจารย์ไม่ชอบ มันก็จบ  มาถึงตอนนี้เรายังไม่เข้าใจเลยว่างานดีไม่ดีเป็นยังไง  แล้วจะไปออกแบบให้ถูกใจคนหมู่มากได้ไงวะ  แล้วไปๆมาๆ คำว่างานออกแบบนี่ทำเพื่อสนองกิเลสมันก็จริง  เพราะความงามที่แท้จริงมันไม่มีบนโลกนิ  คนมันมาตรฐานมาเอง

มาตอนนี้ก็เลยปลงๆว่า นานาจิตตัง  ทุกสิ่งเป็นอนิจจัง  รู้สึกว่าทำงาน+พรีเซนต์ไปให้ได้อะไรที่เราชอบมันจะดีกว่า  ถึงผลตัดสินออกมาจะไม่ได  แต่อย่างน้อย เราก็ชอบมันในระดับนึง  เรียกว่าทำเอามันส์ เป็นประสบการณ์ชีวิตดีกว่าเนอะ  คิดแบบนี้ได้ก็ดี ไม่ยึดติด  ไม่คิดมาก เยี่ยวไม่เหลือง (หือ?)

จบดื้อๆ(กร๊าก ไร้สาระ)