ด้วยจิตฟุ้งซ่าน.....
จริงหรือที่การเหยียดผิวมันหายไปจาก(คนส่วนมากใน)โลกแล้ว?
เราไม่รู้ว่านี่คือการเหยียดผิวรึป่าว แต่ลองถามตัวเองดู
คุณเห็นคนผิวขาว กับผิวดำ(ในชาติเดียวกัน) คุณว่าใครดูมีคลาสมากกว่า
คุณเห็นสก๊อยสาวแต่งตัวสายเดี่ยวขาสั้นจู๋2คน คนนึงขาว คนนึงดำ คุณว่าคนไหนน่าเกลียดกว่ากัน
เคยมั้ย ที่วิจารณ์คนดำว่า โคตรดำเลยว่ะ ไม่เห็นจะสวย แต่ขณะเดียวกัน ชื่นชมคนขาวว่า ขาวดีจัง สวย
หลักๆมันก็ประมาณนี้ ไม่รู้เราโรคจิตรึยึดหลักทฤษฎีสีอะไรมาเป็นมาตรฐานรึป่าว แต่ส่วนตัวแล้ว ในใจเราตอบว่าคนขาวทั้งนั้น
เราเคยคิดว่าการเหยียดผิวมันหายไปจากโลกแล้ว แต่จริงๆแล้ว มันแอบอยู่ในใจลึกๆของทุกคน?
แปลว่าคนเราเองยังคงประเมินตีค่าคนอื่นอยู่เสมอ
ดูอย่างง่ายๆ ก็โฆษณาเกี่ยวกับค่านิยมความขาวสิ ใช้ครีมงั้นงี้แล้วจะขาว สวย ใส มันเป็นค่านิยมไปแล้วว่าคนเราพึงขาวถึงจะดี ถึงจะมีคนสนใจ นี่ไงล่ะ มันคือการเหยียดผิวแบบอ่อนๆมิใช่หรือ
ไม่ได้จะแอนตี้อะไรนะ เพราะเราเองก็เป็น อีการเหยียดผิวอ่อนๆนี้ เรายังหลุดจากกระแสสังคมไม่ได้
พอมาจิตฟุ้งซ่านแบบนี้แล้ว....อยากหลุดพ้น อยากบรรลุ
อนึ่ง ช่วงนี้เห็นอัพบล็อกกันพรวดๆเลยแฮะ เพราะปิดเทอมมันว่างสินะ
ขณะนี้ เวลาว่างของเราก็ยังคงอุทิศให้ซิมส์อยู่ดี พระเจ้าช่วย หนูเลิกกับเขาไม่ได้จริงๆค่ะ
แม้แต่ซิมส์ เรายังไม่ชอบสร้างผิวดำเลย
