เคยมั้ย ที่มีเรื่องตั้งมากมายในหัว แต่พูดออกมาไม่ได้

เคยมั้ย ทีมีเรื่องตั้งมากมายในหัว แต่ไม่รู้จะพูดออกมายังไง

บางคนเลือกจะเก็บไว้ให้อึดอัดใจตัวเอง

บางคนระบายมันลงไดอารี่

แต่บางคนเปลี่ยนมันเป็นความคิดสร้างสรรค์

ใช่  มันเป็นแค่บางคนที่ทำได้ 

แต่คนอีกมากมายไม่อาจทำได้  เพราะอะไร?   นั่นสิ

แปลว่าแรงบันดาลใจมันอยู่ข้างๆคนเราเสมอมา  แต่เราดึงมาใช้ไม่ได้ แล้วทำยังไงดี?   นั่นสิ

ที่มา-- http://media.movieweb.com/galleries/4072/posters/poster1_huge.jpg

ในเรื่อง Music and Lyric  พระเอกและนางเอกร่วมกันแต่งเพลงที่งดงามออกมา  และในตอนจบ พระเอกยังแต่งเพลงน่ารักๆที่ใช้แทนความในใจของเขาออกมา 

นั่นคงเพราะทั้งคู่มีแรงบันดาลใจที่ยิ่งใหญ่เหมือนกันคือ "ความรัก"  เราดูเรื่องนี้แล้วรู้สึกถึงเคมีระหว่าง2คนเป็นอย่างดี   นางเอกเทียบว่า ดนตรีคือเปลือกนอก ลักษณะทางกายภาพ  แต่เนื้อเพลงคือตัวตนของคนจริง

แต่เราดูไปแล้วก็นึกถึงเพลงกันและกันจากรักแห่งสยามที่ว่า "หากชีวิตคือทำนอง  เธอก็เป็นดังคำร้อง ที่เพราะและซึ้งจับใจ"  

นี่แหละ คือความคิดสร้างสรรค์  อาจจะว่าเราเว่อ แต่ดูแล้วรู้สึกถึงพลังแรงบันดาลใจจริงๆ

 จะว่าไปเอนทรี่นี้ก็กึ่งๆจะรีวิวหนัง  เรียกว่า สาธกโวหาร  การบรรยายประกอบตัวอย่างจะเวิร์คกว่า

 เมื่อหนังให้แรงบันดาลใจ  คนดูก็ควรนำมันมาแปลงออกมาเป็นสิ่งสร้างสรรค์ให้ได้

ไอน์สไตน์กล่าวไว้ " Inspiration is more important than knowledge"

ที่ว่าตีบตันมันเพราะอะไร

เพราะเราไม่กล้าลองทำออกมา?

เพราะฝีมือเราไม่ถึง?

มันไม่ใช่เพราะความโง่แน่นอน จะคิดมากไปไย  ออกมาแย่ก็ทำใหม่ 

ชีวิตมีจำกัด แต่ความคิดสร้างสรรค์และแรงบันดาลใจไม่มีจำกัด

ดังนั้น จงอย่าจำกัดตัวเอง 

มองหาแรงบันดาลใจจากรอบกาย แล้วลองลุยกับมันเลย

ปล. จริงๆแล้วมันเป็นเอนทรี่ปลุกใจเสือป่า  เราจะต้องเอาชนะภาวะว้าวุ่นให้ได้  ปิดเทอมยังยาวไกล สู้ตายค่า!!

edit @ 26 Mar 2008 13:28:24 by alamode