คิดไปเองรึป่าวนะ ว่าคนไต้หวันเป็นคนขี้เหงา
เมืองเหงา คนเหงา ทำให้เกิดงานศิลปะเหงาๆ
เพราะเมืองใหญ่ เพราะความเจริญสูง เพราะต่างคนต่างวุ่นวาย
เบื้องลึกในใจเลย เหงา เหงา เหงา
จริงๆคนเรา จะชาติไหน มันก็เหงากันทั้งนั้น แต่ที่ขอยกว่าเป็นไต้หวันก็เพราะคน2คนนี้ เป็นศิลปินที่สร้างแรงบันดาลใจเหงาๆแก่เรามากมายเหลือเกิน
Jimmy Liao
นักวาดนิยายภาพชื่อดังชาวไทเป,ไต้หวัน คิดว่าน้อยคนที่จะไม่รู้จักเขาคนนี้ ผู้เป็นแรงบันดาลใจแก่คนจำนวนมากมายผ่านทางรูปภาพและถ้อยคำของเขา
http://candygourlay.com/blog/uploaded_images/jimmylao_2-777321.jpg
ในความเห็นเรานั้น รู้สึกว่าคุณจิมมี่เป็นคนที่เข้าใจถึงความเหงาและอารมณ์อันอ่อนไหวที่ซ่อนอยู่ในใจคนได้ดีมากๆ เมื่อเค้าสัมผัสได้แล้ว เค้าก้สามารถดึงออกมาเป็นงานสร้างสรรค์ที่กระแทกใจคนไปนับล้าน
อ่านแล้วเหงา เศร้า แต่ก็สุข อิ่ม
อีกคนเป็นนักร้องที่เราเพิ่งได้รู้จักเมื่อไม่นานมานี้
Joanna Wong
http://etlc.wtuc.edu.tw/ePaper/20080229/joanna_wang.jpg
นักร้องสาวชาวไทเป,ไต้หวัน(อีกแล้ว) เสียงของเธอจะคล้ายๆ Keiko Lee รวมกับ Lisa Ono ซึ่งในคำโฆษณาเค้าใช้ว่า"สาวเสียงกำมะหยี่" เสียงที่ไม่ได้ไพเราะใสกิ๊งอะไร แต่เปี่ยมด้วยเสน่ห์มากมายเหลือเกิน
เพลงที่คอมเพลงสากลหลายคนน่าจะรู้จัก Lost in Paradise เพลงน่ารักสดใสฟังแล้วสบายใจสุดๆ
แต่เพลงที่เราโคตรรักเอ็งเลย จนต้องฟังทุกเช้าเย็นเป็นการบำบัดจิตใจคือ Let's start from here ชื่อเดียวกะอัลบั้มของเธอ
เป็นเพลงช้าๆเศร้าๆเหงาขั้นแม็กซ์ หลายคนอาจเคยเห็นMV ในช่องTrue music แค่ฟังก็ทำให้จิตใจสงบ แม้จะฟังแล้ว เหงา เหงา แต่มันอิ่มในใจอย่างประหลาด
ตกลงแล้วความเหงาทำให้เราโหวงๆเหมือนขาดอะไรไป หรือทำให้คนเราเติมเต็มความเป็นมนุษย์ขึ้นกันแน่
หรือคนเราซาดิสม์ ปากบอกเหงาๆๆจนไม่อยากเหงา แต่เอาเข้าจริง เวลาได้เสพย์ความเหงาผ่านสื่อ มันก็ให้ความรู้สึกที่ดีไปในอีกทิศทาง
วันนี้ตอนกลางคืน นั่งบนรถ มองออกไปภายนอก น้ำฝนที่เกาะกระจก หยดเล็กๆที่เกิดจากที่ปัดน้ำฝน ส่งผลให้แสงไฟจากรถและถนนโดยรอบมันแปลกไป พิเศษมากขึ้น สวยขึ้น และเหงามากขึ้น
แสงไฟในช่วงเวลาเหงาๆนี้ ทำให้นึกถึงภาพจากหนังเรื่อง My Blueberry nightขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้
ความเหงาอย่างสร้างสรรค์สัมผัสได้ง่ายดายจนเหลือเชื่อ
หากความเหงาทำให้เราเติมเต็มส่วนนึงในใจได้แบบนี้
มาเหงากันซักทีดีไหม?
