เกิดมาเพิ่งเคยเที่ยวคนเดียวก็วันนี้ล่ะค่ะ

บางคนอาจจะว่า เอ๊ะ มันแปลกตรงไหน เดินเที่ยวเล่นคนเดียว  ใครๆเค้าก็ทำกัน

แต่เราไม่เคยเลยล่ะ  ชีวิตเราผูกกะเพื่อนมาตลอด ไม่เคยออกจากบ้านโดยไม่นัดกับเพื่อน(ในกลุ่ม)

มันเริ่มมาจากการไปคณะคนเดียว  ในวันCU first date วันที่มีเด็กหนุ่มสาวหน้าใสมากันให้ควั่กจุฬา 

เค้ามากันเป็นกลุ่ม แต่เราฉายเดี่ยวค่ะ

ตอนเช้า เราได้ทำงานกะน้องๆ(ชาวโอตาคุ) กลางวันก็คุยงานกะเพื่อนๆที่ปกติไม่ได้สนิทกัน อยู่คนละกลุ่ม

แล้วพอตกบ่าย อิฉันก็ลุยลายฉายเดี่ยวไปเปรี้ยวสยามทันที 

เดินดูเสื้อผ้า แวะร้านหนังสือนู่นนี่ อิสระและมีความสุขสุดๆ

การไปคนเดียวอาจจะทำให้เราได้รู้จักคนมากขึ้น นั่นก็จริงเลย

ตอนเราดูหนังสืออยู่ที่คิโนะ  ด้วยความชิงเลยดูนั่นนี่ไปเรื่อย จนมาหยุดเปิดดูหนังสือธรรมะว่าด้วย อิทัปปัจจยตา

ก็มีคุณน้าคนนึงเดินมาทำท่าจะดูหนังสือเล่มนี้ เราเลยส่งให้ 

แม้จะไม่ได้คุยอะไรกันมากมาย แค่ยิ้มให้กัน ทักทาย แสดงไมตรีจิตกัน แม้จะแค่ช่วงสั้นๆ แต่เราก็รู้สึกดีมากๆเลย

เหมือนได้คนรู้จักบนโลกนี้เพิ่มมาอีกคนเลยนะ

การที่มีคนเป็นล้าน แต่บังเอิญได้เจอคนๆนึง  มันก็น้องๆพรหมลิขิตน่ะแหละ

การได้สนิทและพูดคุยกะคนอื่นๆบ้าง มันก็น้องๆความอัศจรรย์เหมือนกัน

ดังนั้น ลองพบปะคนใหม่ๆ วันธรรมดาๆก็ดูเปลี่ยนไปได้ 

 วันนี้เราถึงมีความสุขมากเลย

แถมวันนี้ยังได้หนังสือที่(ค่อนข้าง)ตรงกับความอยากมาด้วย

"เมืองโรแมนติกลอยน้ำ" ว่าด้วยเวนิซน่ะจ้ะ 

เวนิซและอิตาลี เป็นความฝัน ความต้องการ และเป็นความทะยานอยากของเราในตอนนี้เลยทีเดียว

ภาพในใจมันชัดมาก ตามหลักเดอะซีเคร็ตเป๊ะ  ชัดจนเรารู้สึกจริงๆเลยว่า "ชั้นจะตายไม่ได้ถ้ายังไม่ได้ไปอิตาลี"

ดังนั้น ไม่ว่าต่อไปนี้จะเฝดจะเยี่ยวเหลืองแค่ไหน เราจะเอาอิตาลีมาเป็นเครื่องควบคุมจิตใจ  เวนิซหนอ เวนิซหนอ

วันอาทิตย์นี้จะเป็นวันแรกและวันสุดท้ายที่เราจะได้พักผ่อนก่อนต้องสู้รบกะงาน หน้าที่ และความเยี่ยวเหลืองพันล้าน  ว่าจะลองวาดรูปมาแต่งบ้านด้วยล่ะ ว้ายๆ

พอจิตมีสุข ชีวิตก็ดูมีค่า การใช้ชีวิตก็ดูเป็นสุข สุข สุข สุข ชั้นมีความสุข

(ยังกะสะกดจิต)

ขอปิดท้ายด้วยซีจีที่ห่างหายไป

อีสาวแสนสุขกะทะเลสดใส แรงบันดาลใจจากAria และเวนิซจ้ะ

เอาล่ะ มาใช้ชีวิตอย่างมีสุขกันเถอะ !

edit @ 11 May 2008 21:24:44 by alamode