ชีวิตที่ยังอยู่

2008/May/22

ชีวิตที่ยังอยู่

วันนี้ฝนตกอีกแล้ว

.......

เสียงพระสวดดังออกมาจากศาลา เรานั่งพนมมือฟังคำสวดที่คุ้นเคยแต่ไม่เคยทราบความหมายไปอย่างเบลอๆ

คนอีกเกือบร้อยต่างมารวมกัน เพื่อ 1 ชีวิตที่หายไป

เราทุกคนนั่งอยู่ที่นั่น ฟังบทสวดที่ไม่เคยเข้าใจท่ามกลางลมฝนพัดเย็น

ชีวิตที่หายไป เหมือนน้ำฝนที่ไหลลงมา

.......

ตั้งแต่เกิดมาเราไปงานศพนับครั้งได้ แถมนี่ก็ไม่ได้ไปมาหลายปีแล้ว เราจึงไม่คุ้นเคยกะอะไรเลย ในหัวเรามีแต่คำถามว่าทำไม

ทำไมถึงถ่ายรูปในงานศพ ทั้งๆที่มันเป็นความทรงจำแสนเศร้า แล้วถ่ายทำไม

ทำไมชีวิตถึงแสนสั้น แล้วคนที่จากไปเค้าจะเฝ้ามองอยู่แถวๆนั้นรึป่าว ตายแล้วไปไหน

ทำไมงานศพถึงจัดเป็นวันคี่ ตัวเลขสำคัญยังไง หรือเป็นแค่ความเชื่อที่ไร้เหตุผล

ทำไมเราถึงรู้สึกแย่ได้ขนาดนี้

ทำไม ทำไม ทำไม

........

มีคนเคยพูดอยู่เสมอเรื่องว่าจะตายวันตายพรุ่งไม่รู้ ขอให้รีบทำในสิ่งที่อยาก

ใช่เลย เราเห็นด้วย

แต่ในทางปฎิบัติมันยากมากๆนะ ถ้าการกระทำนั้นทำไปเพราะแค่อยาก แต่ผลกระทบของมันจะทำให้เราทุกข์ใจไปอีกนาน แล้วคนเราจะเลือกทำมั้ย

มองน้ำฝนที่ไหลลงมา ก็เหมือนชีวิตคนที่ค่อยๆตกลงมา ระหว่างทางเราเองจะเจอเพื่อนร่วมทางมากมาย แต่สุดท้าย ทุกคนย่อมตกลงมา กระแทกพื้น สิ้นใจ แต่ไม่ได้หายไปโดยสิ้นเชิง

อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา

จนตอนนี้เราก็ยังคิดไม่ตกกับชีวิตว่าควรจะทำอะไรยังไงดี

เรารู้แต่ว่าเราต้องมีชีวิตต่อไป เพราะหากอะไรหลายๆอย่างที่มันทำเลยไม่ได้ มันต้องรอเวลา เราก็จะต้องมีชีวิตถึงวันที่ได้ทำให้ได้

วันนี้เราได้สูดหายใจลึกๆ หลังจากที่รู้สึกว่าไม่ได้"หายใจ"เสียตั้งนาน

หายใจเข้าออกให้เต็มปอด เพื่อเป็นเครื่องหมายยืนยันว่า

ฉันยังมีชีวิตอยู่

............

ตอนนี้ ฝนกำลังตกอยู่

tag: ชีวิต, ตาย
posted by alamode, at 2008-May-22 21:24:1711

นั่นสิ ตายแล้วไปไหน
ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกัน

โลกหลังการตายมีจริงไหม
คนเราอาจจะเป็นแค่สสาร ไอ้โลกหลังความตายอะไรนั่น
แค่อ้างขึ้นมาให้คนเราทำสิ่งที่เขาว่ากันว่าดี
หรือว่าที่เห็นๆกันนั้นเขาเป็นคนจากมิติอื่น แค่จูนมาตรงกันเฉยๆ

แต่เรื่องพวกนี้เหมือนยิ่งคิดจะยิ่งฟุ้งซ่านเปล่าวะ
-อันที่จริงก็ฟุ้งซ่านกันเป็นงานอดิเรกอยู่แล้วนิ ช่างเถอะ-

เรื่องงานศพ เรื่องการตาย
สำหรับคนที่ปลงได้แล้ว
ก็คงคิดว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงอย่างนึงแหละมั้ง

แต่ฉันที่ยังปลงไม่ได้ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี

ทำไม อย่างไร ไม่เข้าใจ

อยู่ดีๆคนที่รู้จักก็หายไปทีละคนสองคน บางทีอาจจะเป็นความเคว้งล่ะมั้งนะ

ส่วนเรื่องรีบทำในสิ่งที่อยาก ฉันว่ามันก้ำกึ่งยังไงไม่รู้ว่ะ

ชีวิตคนเราเหมือนการเล่นหุ้น
คิดน้อยไปขาดทุน
คิดมากก็ขาดทุน-ไม่ทันคนอื่นเขา

่บางคนคิดน้อยคิดเร็วแต่ได้กำไร

แต่มันก็ทำให้ชีวิตมีรสชาติขึ้นอีกนิดนะ-หรือเปล่า?

สุดท้ายแล้วคนเราก็ไม่เหลืออะไรอย่างที่แกบอกแหละ
ตายไปไปไหนก็ไม่รู้

เหลือแต่ิสิ่งที่เขาว่ากันเป็นความดีของคนนั้นให้คนข้างหลังได้ระลึกถึงล่ะ

แล้วมันก็เลือนไปตามเวลาอยู่ดี

ไม่มีอะไรจีรังเลยน้อ

ปล.ตอนนี้ฝนตกหนักมาก ฟ้าผ่าทีก็เสียวคอมดับที
แต่ก็ยังเล่นต่อ
ปลล.ฉันพูดไม่รู้เรื่องเนอะ

#1 by Lover Boy At 2008-05-22 22:20,

โอย เชี่ย
กูขอโทษ

ไม่คิดว่าจะยาวขนาดนี้

ฮือออ

#2 by Lover Boy At 2008-05-22 22:21,

^
^
ไอ้จ๋าเก็บกดไม่ได้เล่นหลายวันซินะ question

นึกถึงการ์ตูนที่กูนั่งอ่านบนค่าย เรื่องอะไรก็ไม่รู้ที่มีคำว่า"สารสั่งตาย"
คือรัฐบาลแม่งโรคจิต สุ่มฉีดสารอะไรซักอย่างเนี่ยล่ะที่เป็นสารพิษ ที่พอครบกำหนดแล้วคนๆนั้นจะต้องตาย
โดยที่ไม่มีใครรู้เลยว่าแต่ละปีมีใครบ้างที่จะโดยสารตัวนั้น เพื่อให้ทุกคน"เต็มที่"กับทุกวันให้มากที่สุด
เพราะคนที่ต้องตายอาจจะเป็นตัวเราก็ได้ จะได้ไม่ต้องเสียใจทีหลัง

แล้วไอ้ตัวเอกเนี่ยเป็นพนักงานรัฐ ที่จะต้องไปส่งเอกสารแจ้งแกคนที่โดนสารพิษนั้น ก่อนที่เจ้าตัวจะตาย 24ชม.!!

เหมือนกับแกใช้ชีวิตตามปกติสุขอยู่ แต่แล้ววันนึงเสือกมีคนมาบอกแกว่าอีก24ชม.แกต้องตาย แกจะทำยังไง!!

เป็นเรื่องที่อ่านแล้ว"เฮ้อออ~" เครียดจัง+กดดันด้วยอ่ะ sad smile

#3 by +panpandog+ At 2008-05-22 22:56,

เยี่ยวเหลืองแม่...เยี่ยวเหลือง
แต่ก็อยากรู้เหมือนกันว่าตายแล้วไปไหน (แต่ยังไม่อยากลองตาย sad smile

)
สักวันก็ได้รู้แหละฮะ ตอนนี้ทำวันนี้ให้ดีที่สุดก็พอ
แนะนำให้อ่านบล็อกพี่มุ่ยฮะ

#4 by giri At 2008-05-23 09:16,

อยากจะบอกว่า

อจินไตยค่ะคุณเอ๋ย

อนึ่ง ช้างเวลามีพวกมันตาย มันจะกลับมาดูนะเธอ
เหมือนคนเลยแฮะ

#5 by มิว At 2008-05-23 09:28,

อย่างนี้หละครับชีวิต

ทุกอย่างไม่มีอะไรยั่งยืน ตามที่พระพุทธเจ้าทรงตรัสไว้ทุกประการ

#6 by [veho At 2008-05-23 19:47,

พี่มีความรู้สึกอย่างกับได้อ่านเรื่องสั้นเลยนะครับน้องตาล big smile

เรื่องความตายนั้น ปกติเราต้องเคยได้ยินอยู่แล้วว่าให้คิดเสียว่าวันหนึ่งเราต้องตาย อาจจะเป็นในไม่ช้านี้ หรือพรุ่งนี้? ฟังแล้วทำให้เรามีสติขึ้นมาเลยว่าเราต้องทำอะไรก่อนที่จะเสียใจ

แต่อย่างที่น้องตาลว่าที่เราตัดสินใจทำไปก็ไม่ได้หมายความว่าเป็นเรื่องที่ดี อาจเป็นเรื่องที่น่าเสียใจแทน(อาจเพราะรีบทำ) และก็จริงอีกอย่างที่พอถึงเวลาเหตุการณ์เกี่ยวข้องกับการตายการพลัดพราก ทำไมหนอเรากลับรู้สึกเศร้าใจ แทนที่จะปลง

สำหรับในความคิดพี่ จากที่อ่านหนังสือเล่มหนึ่งมา(อ้างหนังสืออีกแล้ว) เค้าบอกให้เรามองชีวิตเปรียบกับแก้วใบหนึ่งย่อมมีวันแตกสลาย ไม่วันใดก็วันหนึ่ง การที่มองเช่นนี้ไม่ใช่เพียงให้เรายอมรับชะตากรรมโดยที่ไม่ดิ้นรนใดๆ เพียงแต่ให้เราเข้าใจสิ่งต่างๆ เข้าใจธรรมชาติ และนำมาปรับใช้กับชีวิต แน่นอนการสูญเสียอย่างไม่ทันได้คาดคิดย่อมนำมาสิ่งความเจ็บปวดและเศร้าโศก แต่เมื่อได้ฝึกมองฝึกเข้าใจ

ทั้งหมดทั้งมวลที่ว่ามาคงต้องขึ้นอยู่กับการฝึกนั่นน่ะครับ คงต้องยกคำพระมากล่าวอ้าง

"คนเราล่วงทุกข์ได้เพราะความเพียร"

ปล.ต้องขอภัยเน้อพี่พูดเยอะเกินไปแล้ว sad smile

#7 by ใบไม้นักเขียน At 2008-05-23 20:15,

i think you're going soooo far leaw na 555+
sometimes thinking doens't help; action works.

#8 by pikachan (118.240.198.140) At 2008-05-24 18:58,

เป็นบทความที่ อ่านแล้วสะท้อนไปมาในหัวใจเลยครับ

ไม่รู้ซิครับ เราคงบอกไม่ได้ว่าเราควรจะทำอะไรให้ดีที่สุด เพราะที่แท้จริงแล้วเราไม่มีวันรู้อนาคตของตนเองได้เลย

มีแต่คำว่า อย่าเสียใจภายหลังตรึงในหน้าอกที่ครุกกรุ่น หากแต่ว่า เมื่อเราเลือกไปแล้ว เราก็ไม่ควรสนใจผลที่ไม่อาจควบคุมได้...แม้จะยากที่จะไม่สนก็ตาม

ดังนั้นผมจึงคิดเสมอว่า
ทำสิ่งที่เราทำได้ให้ดีที่สุดก็พอแล้ว
เราจะได้ตายโดยไม่มีคิดค้างยังไงล่ะครับ

#9 by Crozzax At 2008-05-24 23:20,

อันที่จริงชีวิตมันก็เหมือนหยดน้ำจริงๆแหละ
แต่แม้ว่ามันจะไม่มีวันไหลสู่ที่สูงได้
แต่มันก็สามารถสร้างสรรค์สิ่งสวยงามได้
ไม่งั้นคงไม่มีรุ้งกินน้ำหลังฝนตกหรอก
ยังไงก็อย่าไปคิดเลย ถึงวันข้างหน้าที่ยังมาไม่ถึง
ขอแค่มีวันนี้ก็พอแล้วล่ะแก

#10 by ++tea++ At 2008-05-25 21:11,

ชีวิต ดำเนินไปตามทางที่ควรจะเป็นแล้ว ~

จริงๆนะครับ ใช้ชีวิตที่มีอยู่ให้ดีที่สุด แล้วเราจะไม่เสียใจอะไรเลย (เหมือนกับเป็นการบอกตัวเองยังไงไม่รู้ sad smile

#11 by wein At 2008-05-28 14:12,

<< Home

A la mode
View full profile