สวัสดีค่ะเปิดเทอม
ตอนนี้เราเป็นประหนึ่งคนคุ้นเคยที่ห่างหายกันไปนาน ขณะนี้ฉันยังไม่ชินกับคุณนัก อาจจะเพราะงานตอนนี้ยังไม่มากเท่าที่เคย แต่คุณคิดว่าฉันจะให้อภัยและต้อนรับคุณอย่างอบอุ่นรึคะ ไม่เลย ไม่ซักนิด เพราะคุณในตอนนี้นำพากิจกรรมมหาศาลมาทับถมพวกฉันอย่างมิหยุดหย่อน แม้ไม่เหนื่อยกาย แต่เหนื่อยใจมากค่ะ ดูเหมือนชาตินี้เราคงเป็นมิตรที่ดีต่อกันไม่ได้หรอกนะคะ คงเป็นเพียงคู่กัดกันไปแบบนี้มากกว่า แต่ก็ไม่เป็นไรค่ะ ฉันยอมรับได้ ชะตาลิขิตให้ฉันมาบู๊และบุ๋นกับคุณ ดังนั้น เทอมนี้ฉันจะสู้สุดชีวิตค่ะ เอาให้ตายกันไปข้างเลย
โม้ดจี้--ขี้เฝด
**************************************************************************
ไอ้ข้างบนนั่นมันอะไรกัน? คาดว่าคงเป็นเสียงจากใจเศร้าของเดี๊ยนเองฮ่ะ
จริงๆมันก็มีเรื่องยิบๆย่อยๆให้เยี่ยวเหลืองและปวดหัวมากมาย แต่มันก็ยิบไม่พอจะเป็นเอนทรี่ได้ จึงขอเขียนรวมๆเอาไว้ตามใจนะจ๊ะ
เริ่มจากว่า ช่วงนี้เราเป็นอะไรก็มิทราบ คลั่งไคล้การอ่านหนังสือและหาความรู้(ที่ไม่เกี่ยวกับเต็ก)ขึ้นมาอย่างบอกมิถูก ได้อ่านหนังสือเกี่ยวกะวรรณคดีโคลงกลอนไทย บทที่ว่าด้วยเพลงยาว
ผู้หญิงสมัยก่อนช่างอาภัพนัก ไม่มีโอกาสได้เรียนรู้หนังสือเพราะกลัวว่าหากอ่านออกเขียนได้แล้วจะไปแต่งเพลงยาวจีบผู้ชาย...แดมอิท มันคิดกันเป็นแค่นี้รึไงวะคะ เราค่อนข้างเฟมินีนนะ สังคมบุราณช่างลำเอียง(กว่าตอนนี้)จริงๆเชียว คิดแล้วเยี่ยวเหลืองค่ะ แต่นั่นก็ทำให้เราภูมิใจได้ว่า ตอนนี้ตัวเองโชคดีขนาดไหนแล้วที่มีความรู้ อ่านออกเขียนได้ รู้อะไรไม่สู้รู้วิชาจริงๆนะ ดังนั้น เราก็ใช้โอกาสนี้อ่านให้มากและหาความรู้(ที่ไม่เกี่ยวกะเต็ก)ให้มากที่สุดล่ะ
อีกหลายๆบทกล่าวถึงเรื่องชู้สาว บทอัศจรรย์ และกามารมณ์ค่ะ มีอันนึงกล่าวว่า "ร้อยชู้ฤาเท่าเนื้อเมียตน"
เหตุที่ทำให้เราสะท้อนใจขึ้นมา เพราะเราเป็นคนมากชู้ค่ะ 5555+ ซึ่งทั้งสิ้นนั้นล้วนอุปโลกน์เอามันส์ และเป็นหญิงล้วนด้วยกันทั้งสิ้น มิได้มีเจตนาเบี้ยนจริงจังอะไรเลย ทั้งที่ อิฉันก็มิได้มีคู่อยู่แล้วนะคะ โสดสนิท
ประเด็นคือ ล่าสุดมานี้ เราออกอาการสนิทชิดเชื้อกะรุ่นน้องคนนึงมากไปหน่อย เลยกลายเป็นที่โจษจันกันไปว่า เดี๊ยนเป็นคู่เบี้ยนกะคุณน้องเยี่ยงแฟนเลยทีเดียว
โอ้ว โฮลี่ชิท หนูไม่ได้ทำ หนูไม่ได้ตั้งใจ หนูไม่เบี้ยนนนนนน T [] T
แต่คนคงเชื่องั้นกันไปหลายคนแล้ว เสียใจ แต่ก็จะยืนหยัดต่อไปฮ่ะ เดี๊ยนบริสุทธิ์ใจจริงๆนะ
(ไปๆมาๆก็ชักเริ่มสับสนทางเพศแล้วเหมือนกัน อ้าว)
อนึ่งเพิ่งซื้อการ์ตูนเครือ a book ที่รวม7นักวาดในหัวข้อ Seven deadly sin มาค่ะ ประจวบกะเพิ่งได้อ่านEnneagramพอดี เลยรู้สึกว่ามันมีแง่มุมน่าคิดเกี่ยวกะบาปทางศาสนาคริสต์เยอะแยะเลย ไว้วันไหนเยี่ยวเหลืองพอจะลองถกดู
วันนี้บล็อกมาแบบง่ายๆไร้สมองแฮะ ไม่เยี่ยวเหลืองด้วย วู้
หนูทำได้! อั๊ย
รั่วว่ะ