เอนทรี่พล่ามสั้นๆ

หายไปนาน ไม่รู้จะเขียนอะไร ทั้งๆที่มีเรืองมากมาย แต่เขียนไม่ได้ ไม่มีใจ เพราะเหนื่อยจริงจัง

ที่ผ่านมางมอยู่ในวังวนแห่งการทำละคร  เริ่มงานตั้งแต่9โมงเช้า อยู่ยันเลย3ทุ่มเพื่อลบคำปรามาสกดดันต่างๆนานา 12ชั่วโมงแห่งการทำงานเยี่ยงกรรมกร ไม่รู้ว่าจะช่วยอะไรได้มั้ย รู้แต่เต็มที่จนใกล้จะฝืนแล้ว 

ทำละครแล้วได้รับประสบการณ์มากมาย ทั้งดีและแย่ เหนื่อยและอิ่ม  โดยเฉพาะได้เห็นน้ำหนึ่งใจเดียวของเพื่อนร่วมฝ่ายแล้วมันทำให้รู้สึกว่าดึกแค่ไหนก็โอเคถ้าได้ทำงานด้วยกันอย่างเฮฮาแบบนี้ 

ทุกครั้งที่เห็นพร็อพเสร็จขึ้นมา1ชิ้น ก็อดตื้นตันขึ้นมาไม่ได้ในความสามารถของเพื่อนๆ หรือตอนที่ได้ข้าวของอุปกรณ์ประกอบฉากฟรีจากผู้ใจดีทั้งหลาย ก็รู้สึกซาบซึ้งจริงจัง รวมไปถึงเวลากินข้าวเย็นที่เพื่อนๆฝ่ายสวัสดิ์ตักให้เยี่ยงอภิสิทธิ์ชนก็ยิ่งดีใจและมีกำลังใจในการทำงานต่อ เพื่อนๆคือแรงผลักดันของเราที่จะทำงานที่ฝืนสังขารนี้ต่อไป(ตาปลาขนาดใหญ่ที่เท้าทั้ง2ข้างมันปวดสุดใจตลอดเวลา)

เหลือเวลาอีก10วัน ยังไม่ได้นับว่าช่วงแสดงต้องแสตนบายซ่อมพร็อพและอาจต้องทำเพิ่มในช่วงพักครึ่ง  เวลาแห่งความเหนื่อยยากจะหมดไปกลายเป็นความภูมิใจของพวกเราทุกคน สตู74แทน

เต็มที่กับโค้งสุดท้ายเพื่อไม่ให้เสียใจภายหลัง

สุดท้ายก่อนลา ขอบ่นว่า อยากชอปปิ้ง อยากใส่กระโปรง อยากแรดดดด และอยากมีปั๋วววววว 555