ชายผู้หลงรักดวงจันทร์
เขารักดวงจันทร์... เพราะแสงจันทร์ช่วยนำทางเขาในยามค่ำคืน เป็นเพื่อนยามเขาเหนื่อยล้า แสงสีซีดช่วยปกปิดริ้วรอยแห่งความไม่โสภาหากแต่เผยซึ่งสิ่งอันลึกลับเย้ายวน และเขารู้ว่า แม้ยามกลางวันจะย่างเข้ามา แต่ดวงจันทร์ก็ไม่หนีเขาไปไหน .... แสงสีเงินยวงที่ส่องนวลตานั้นสะกดให้เขาลุ่มหลงคลั่งไคล้และใฝ่ฝันจะได้ครอบครองดวงจันทร์มาตลอดชีวิต
ด้วยความพยายามทั้งชีวิตของเขา เขาทุ่มเทแรงกายใจจนก้าวหน้าเป็นอภิมหาเศรษฐีร้อยล้าน เพราะเขารู้ว่าการจะครอบครองสิ่งที่เลอค่านั้นจะต้องใช้เงินมหาศาลเพียงไร เค้าเก็บเงินจนสามารถขึ้นไปหาดวงจันทร์ที่เขารักได้ และแล้ววันนั้นก็มาถึง วันแห่งการครอบครอง
เขาส่งยานอวกาศพุ่งออกไปสู่ดวงจันทร์ ด้วยเทคโนโลยีอันทันสมัยที่เขาทุ่มเงินซื้อมา เขาสามารถนำพาวิถีของดวงจันทร์ให้หลุดวงโคจรของโลกได้ ให้มีเพียงเขาและดวงจันทร์ลำพังแค่นั้น เขาสามารถบังคับการเดินทางของดวงจันทร์ให้โคจรรอบตัวเขาแต่เพียงผู้เดียว เขา...ชายผู้หลงรักดวงจันทร์
----------------------------------------------------------------------------------
ชายผู้เกลียดชังดวงจันทร์
เขาเกลียดดวงจันทร์...เพราะแสงที่ไม่เคยทำให้เขาเห็นสิ่งต่างๆชัดเจน แสงที่แยงตาในยามหลับใหล ความไม่สม่ำเสมอของมัน ยิ่งไปกว่านั้น ก้อนหินยักษ์ที่ขรุขระไร้ค่านี้กลับได้โอกาสจากแสงอาทิตย์อันล้ำค่าให้มาสะท้อนแสงแล้วคอยตามดาวโลกต้อยๆอย่างคนที่ไม่มีค่าในตัวเอง...แสงสีเงินที่มาจากวัตถุสีเงินประหลาดนั่น ทุกทีที่เขาจ้องมองยิ่งทำให้เขาเศร้าใจอย่างสุดซึ้ง เขาเกลียดความเศร้าจึงอยากทำลายดวงจันทร์ให้สิ้นซากมาตลอดชีวิต
ด้วยความพยายามทั้งชีวิตของเขา เขาทุ่มเทแรงกายใจจนก้าวหน้าเป็นอภิมหาเศรษฐีร้อยล้าน เพราะเขารู้ว่าการจะทำลายสิ่งที่อยู่นอกโลกนั้นจะต้องใช้เงินมหาศาลเพียงไร เค้าเก็บเงินจนสามารถขึ้นไปหาดวงจันทร์ที่เขาเกลียดได้ และแล้ววันนั้นก็มาถึง วันแห่งการทำลายล้าง
เขาส่งยานอวกาศพุ่งออกไปสู่ดวงจันทร์ ด้วยเทคโนโลยีอันทันสมัยที่เขาทุ่มเงินซื้อมา เขาสามารถนำพาวิถีของดวงจันทร์ให้หลุดวงโคจรของโลกได้ เขาสามาถกดปุ่มระเบิดทำลายดวงจันทร์ให้เป็นผุยผงได้เพียงปลายนิ้วของเขา...ชายผู้เกลียดชังดวงจันทร์
----------------------------------------------------------------------------------
เรื่องราวต่างขั้วของชายสองคนได้บรรจบกัน ณ ดวงจันทร์ ในจังหวะแห่งความคิดนั้น พลันทั้งคู่ก็ระลึกขึ้นมาได้ว่า ไม่ว่าพวกเขาจะคิดเห็นยังไงต่อดวงจันทร์ แต่ก็ไม่มีสิทธิ์ทำตามอำเภอใจ เพราะดวงจันทร์สำคัญต่อโลกและสัตว์โลกมากจนไม่อาจพรากไปได้
ถ้าไม่มีดวงจันทร์ ก็คงไม่มีน้ำขึ้นลง ไม่มีแสงที่คอยส่องทางยามค่ำ ไม่มีวันคืน ไม่มี... ไม่มี.. ไม่มี
รักหรือเกลียดคงให้ผลลัพธ์ไม่ต่างกันถ้าไร้สติ ดวงจันทร์ก็คือดวงจันทร์ที่คงอยู่ไม่แปรเปลี่ยนไปไหน การปล่อยดวงจันทร์ไว้จึงเป็นคำตอบสุดท้ายของชายทั้งคู่
ค่ำคืนนั้น...
ชายผู้หลงรักดวงจันทร์นั่งมองดวงจันทร์อย่างเคลิบเคลิ้มจนเผลอหลับไป
ชายผู้เกลียดชังดวงจันทร์เบือนหน้าหนีดวงจันทร์ เขานอนหันหลังให้และหลับไป
...ภายใต้ แสงสีเงินยวงของดวงจันทร์
